Propozycje dla rodziców

Propozycje dla rodziców

Nauka savoir vivre

Dziecko w wieku 3 lat stara się być bardzo samodzielne. Podejmuje pierwsze próby ubierania się, mycia i jedzenia. Największą trudność sprawia mu posługiwanie się sztućcami. By inspirować maluszka do nauki stołowego savoir vivre’u wspólnymi siłami przygotujmy posiłek, który będzie zachęcał do jedzenia. Z pokrojonych warzyw i owoców ułóżmy na talerzu obrazek – domek lub ludzika, a następnie przy pomocy widelca skonsumujmy z dzieckiem poszczególne elementy.

Ćwiczenia logopedyczne:

Nie spadnij!
Celem zabawy jest utrzymanie piórka w powietrzu tak długo, jak tylko się da! Nie ma ograniczeń, jeśli chodzi o liczbę dmuchnięć czy głębokość wdechu. Pamiętaj, że im wyżej piórko się wzniesie, tym mniej się napracujesz!
Nie spadnij – duo.
Wersja gry, do której będzie potrzebny towarzysz. Zabawa przypomina trochę grę w badmintona, lecz zamiast paletek gramy… powietrzem! Główną zasadą jest naprzemienność: raz jedno dziecko, raz drugie dmucha na spadające piórko. Ta osoba, której nie uda się “podbić” piórka, traci punkt.
Piórko – rakieta
Wyobraź sobie, że piórko jest rakietą, która musi wystartować z Księżyca. Startuje w różnych kierunkach i z różnych miejsc. Dziecko postępuje zgodnie z instrukcjami dorosłego: Połóż rakietę na nosie, rakieta leci do góry; Połóż rakietę na brodzie, rakieta leci w dół; Połóż rakietę na policzku, rakieta leci w lewo/prawo.
Zdmuchiwanie piórek  z różnych części ciała.
Dzieci bardzo lubią angażować w to ćwiczenie swoich kolegów. Zdmuchują piórka, które “przypadkiem” ulokowały się na głowie, ramionach, pleckach. Przy okazji młodsze dzieci mogą uczyć się rozpoznawania części ciała.
Uciekające piórko.
Przygotuj do tej zabawy pudełka różnych rozmiarów. Umieść piórko w największym pudełku. Zadaniem dziecka jest takie kontrolowanie oddechu, aby piórko przemieszczało się wzdłuż ścianek pudełka, lecz nie wyskoczyło poza nie. Jeśli zauważysz, że maluch świetnie sobie radzi, zwiększ stopień trudności i zmień pudełko na mniejsze!
Indiańskie zawieszki.
To zabawa bardziej plastyczna. Będzie potrzebny sznurek oraz wykałaczki, do których zamocujesz piórka na sznurku. Kontrolując oddech, dmuchaj na piórka raz delikatniej, a raz mocniej, naśladując wiatr.

 

Matematyczna błyskotliwa wrona

Dzieci siedzą w kole. Na środku leży pudełko z kilkoma przedmiotami. Następnie wybieramy jedno dziecko, które staje się wroną. Wrona chodzi wokół dzieci, mówiąc wierszyk: „Chodzi sobie wrona, wrona bez ogona, bystrym okiem zerka, co zabrać z pudełka”. Inne dzieci zasłaniają oczy, wrona zabiera przedmiot lub kilka przedmiotów z pudełka i wskazuje jakieś

dziecko i mówi takie zdanie: „Powiedz, np. Kasiu, powiedz mi, ile rzeczy zabrała wrona Ci?”. Wybrane przez wronę dziecko, odpowiada, czego brakuje w pudełku.

 

Stworzenie własnej książki      

Zszyj albo zepnij ze sobą kartki A4: tak, żeby stworzyć książkę. Podpisz imieniem i nazwiskiem swojego dziecka. Teraz kolej na nie: musi wymyślić i narysować historię w obrazkach. A potem opowiedzieć. Zatytułujcie książkę, możesz też zapisać opowiedzianą przez dziecko historię na kartkach.